L A P U D R

be authentique
feel art
make fashion

środa, 4 listopada 2015

#coulisses

Robimy magie z Wytwory i Wtóry. LAPUDR



























zapowiedź nowej stylizacji "Poussière-d'étoiles" (gwiezdny pył)

aranżacja przestrzeni Monika Matsumoto





wtorek, 27 października 2015

IL PLU

Chłodem i deszczem. Duch vintage z LAPUDR.



































płaszcz przeciwdeszczowy Rossmann – podobny tutaj, apaszka  – podobna tutaj, kombinezon – podobny tutaj,
ozdoba ceramiczna – podobna tutaj, skarpetki – podobne tutaj, sandały CCC – podobne tutaj



niedziela, 25 października 2015

SŁOWA : Deszcz jesienny

Nie trzeba przedstawiać ani autora, ani wiersza. Jeżeli szukać nastrojów jesiennych, to wszystkie je możemy sprowadzić do wspólnego mianownika – deszcz. W deszczu pejzaże smutku uderzają dźwięcznie o parapet, budząc uśpione wspomnienia. Krople rozlewają myśli – te przywodzą skojarzenia. Nam przyniosły ulotność, którą ubrałyśmy w przeźroczystość. Post rysowany deszczem już dzwoni o szyby ... (wkrótce)



No need to present neither the author nor the line. If you are looking for the moods of autumn, all of them can be reduced to a common word –rain. In the rain landscape of sadness hits resonantly over the sill, awakening slumbering memories. Drops spilling thoughts – evoke associations. To us they brought fleeting, which we dressed up in transparency. Post drawn by the rain already ringing through the glass ... (soon)
(ENGLISH VERSION available in pieces - here -, or try translator)


O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...
Wieczornych snów mary powiewne, dziewicze
Na próżno czekały na słońca oblicze...
W dal poszły przez chmurną pustynię piaszczystą,
W dal ciemną, bezkresną, w dal szarą i mglistą...
Odziane w łachmany szat czarnej żałoby
Szukają ustronia na ciche swe groby,
A smutek cień kładzie na licu ich miodem...
Powolnym i długim wśród dżdżu korowodem
W dal idą na smutek i życie tułacze,
A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Ktoś dziś mnie opuścił w ten chmurny dzień słotny...
Kto? Nie wiem... Ktoś odszedł i jestem samotny...
Ktoś umarł... Kto? Próżno w pamięci swej grzebię...
Ktoś drogi... wszak byłem na jakimś pogrzebie...
Tak... Szczęście przyjść chciało, lecz mroków się zlękło.
Ktoś chciał mnie ukochać, lecz serce mu pękło,
Gdy poznał, że we mnie skrę roztlić chce próżno...
Zmarł nędzarz, nim ludzie go wsparli jałmużną...
Gdzieś pożar spopielił zagrodę wieśniaczą...
Spaliły się dzieci... Jak ludzie w krąg płaczą...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...

Przez ogród mój szatan szedł smutny śmiertelnie
I zmienił go w straszną, okropną pustelnię...
Z ponurym, na piersi zwieszonym szedł czołem
I kwiaty kwitnące przysypał popiołem,
Trawniki zarzucił bryłami kamienia
I posiał szał trwogi i śmierć przerażenia...
Aż, strwożon swym dziełem, brzemieniem ołowiu
Położył się na tym kamiennym pustkowiu,
By w piersi łkające przytłumić rozpacze,
I smutków potwornych płomienne łzy płacze...

To w szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny
I pluszcze jednaki, miarowy, niezmienny,
Dżdżu krople padają i tłuką w me okno...
Jęk szklany... płacz szklany... a szyby w mgle mokną
I światła szarego blask sączy się senny...
O szyby deszcz dzwoni, deszcz dzwoni jesienny...



niedziela, 11 października 2015

PLAMA

Jesienna nostalgia w twórczym nastroju.































buty – podobne tutaj, spodnie – podobne tutaj, pasek – podobny tutaj, t-shirt – pomaluj sobie



czwartek, 1 października 2015

BON VOYAGE

Fantazyjne wojaże L A P U D R 
w stylu vintage. 































leginsy Oysho – podobne tutaj, buty art deco – podobne tutaj, 
kurtka skórzana  – podobna tutaj, bielizna Oysho – podobna tutaj 





środa, 30 września 2015

SŁOWA : Pieces


Patricia Barber wokalistka i pianistka jazzowa z US. W kompozycji Pieces, z płyty Verse, kreśli poetyckie obrazy rzeczywistości, emocje ubierając w surrealistycznie dobrane słowa. Paleta nastrojów ograniczona jedynie wyobraźnią – treściowo wymyka się próbom nadania formy. Słowo, intonacja i muzyka tworzą trzecią jakość, definiowaną przez odbiorcę. W nadchodzącej stylizacji kolorów przewodnich brak, za to całość opowieści ulepiona z kawałków fantazji. (post wkrótce!)
(POLSKIE TŁUMACZENIE niedostępne, ale możesz próbować translatora)


Patricia Barber jazz singer and pianist from the US. In the composition Pieces from album Verse, she draws a poetic images of reality, emotions dressed in surreal chosen words. Palette of moods limited only by the imagination – semantically defies attempts to give form. The word, intonation and music create a third quality defined by listener. In the upcoming styling theres no colors guiding, but the whole story will be molded from pieces of fantasy. (soon!)

twój egzemplarz / buy your own




There's a piece on the chair
A piece in the hall
A nice piece of me
Stuck to the wall
Divide and conquer
The jigsaw in you
Has left me asunder
All over the room

There's a piece by the clock
Clinging awkwardly to time
There's a piece at the piano
Clinging stubbornly to rhyme
There's a fun piece of me 
In a crack in the floor
An innocent piece
Who walked out the door

Call me a doctor
Or a structural engineer
Draft me a past and a future
That consert to adhere

Give me a pill that makes cohesion
A pharmalogical thing
Bring me the tape and the twine
The blueprint design
To fit the scraps and the threads
To the feet and the legs

There's a piece that was pretty
For a moment or two
But my mouth and my lips
Are somehow askew
A piece of a hero is
Behind the TV
The piece with the glue
Is looking for pieces of me

There's a piece in Detroit
A piece in LA
New York is a critic
She's funny that way
There's a piece prone to panic
A big piece is blue
All the pieces agree
The best piece went with you

In fragments and tatters, scattered
All over the road
Each piece has the other
But no pieces is a whole
Little maps in their pockets,
Reflections of possibility
The pieces pick themselves up
Dust themselves off
And start all over
Again




czwartek, 24 września 2015

LAS PALMAS


Oficjalnie pożegnałyśmy lato. 
Pozdrawiamy L A P U D R 









































sztuczne futro – podobne tutaj, bikini – podobne tutaj, buty Sam Edelman – podobne tutaj,
daszek – podobny tutaj, pierścionek – podobny tutaj